12 oktober 2004, Dagblad de Limburger
door Paul van der Steen'Braekbaar' heet het nieuwe programma van Gé Reinders, waarmee hij de komende maanden op een aantal plaatsen in Limburg is te zien. Na maanden voorbereiding is de voorstelling toe aan zijn première, wat niet betekent dat de zanger er niets meer aan verandert.
Sommige mensen verklaren Gé Reinders voor gek dat hij op zijn leeftijd (51) en met zijn ervaring nog altijd zenuwachtig is voor een optreden. Maar de twijfel aan eigen kunnen blijft. Hij bezweert zijn onzekerheden met rituelen voor het optreden. Het uurtje tussen half zes en half zeven is voor een slaapje, zijn manier om het hoofd leeg te maken. Na die mentale opfrisser komt Reinders' fysiek aan de beurt: inzingen, warmlopen, touwtjespringen, twintig keer opdrukken. Niets is hem te gek.
Van elk optreden maakt hij een opname op cassette. Op dinsdagen luistert hij ze stuk voor stuk af en hoort hij wat hij goed en fout doet. Programma's van Reinders zijn nooit af. Met Braekbaar zal het niet anders zijn. Wie dit najaar gaat kijken ziet wat anders dan degenen die volgend voorjaar de voorstelling zien. Een programma van twee keer vijftig minuten groeit gedurende een tournee gemakkelijk uit tot een optreden van een uur voor de pauze en anderhalf daarna.
Reinders' voorstellingen ontstaan werkende weg. Eerst zijn er de titel en de liedjes. Na afloop van het theaterseizoen begint het echte schaven aan een nieuw programma. Met adviseur en vriend Boudewijn Spitzen gaat hij naar een huis in Frankrijk. Klojoen, noemt hij het zelf. En: lullen over wat hij kan gaan doen. Veel van het werk vindt plaats buiten het huisje, tijdens lange wandelingen.
Reinders heeft in Spitzen een ideale steun en toeverlaat gevonden. Hijzelf kan boven op twaalf jaar schouwburgervaring, de adviseur op een heel leven in het theater. Spitzen was artiest, theaterdirecteur en manager van mensen als Boudewijn de Groot en Ramses Shaffy. Hij heeft er een uitstekend gevoel voor de juiste maat aan overgehouden, weet oak precedes wat werkt en niet werkt. Voor Reinders is zijn woord wet. Boudewijn heeft nog nooit iets stoms gezegd.
Voor de zomer repeteert de zanger een week, daarna nag eens drie. In het laatste stadium oefent hij op een echt podium, de laatste jaren dat van de schouwburg in Weert. Alles moet kloppen, vindt Reinders, De kleinste details kunnen van belang zijn. Waar wordt de gitaar precies neergezet, zodat je hem makkelijk kunt pakken. Tijdens de repetitie vallen er nog liedjes af. Ze doen niet wat vooraf gehoopt was of passen bij nader inzien niet zo goed in de opbouw van de voorstelling. Braekbaar heet het nieuwe programma van Reinders. De keuze voor dat thema zal wel wat met zijn leeftijd te maken hebben, denkt hij. Steeds vaker moet hij naar begrafenissen. Bovendien zijn de zekerheden van een aantal jaren terug weggeslagen. De wereld voelt met de continue terroristische dreiging en de kwakkelende economie breekbaarder aan.
Heel af en toe twijfelt Reinders nog aan die titel. Braekbaar. Dat vindt hij het eigenlijk maar een slechte naam. Wordt hij bang dat er wat gaat gebeuren en dat hij helemaal niet aan spelen toe komt.
Reinders belicht zijn onderwerp van met nieuwe nummers als Zjandkastele, As 't ootsi over de breekbaarheid van de liefde, Ketting over het faillissement het sterrenrestaurant Onder de boompjes in Roermond en Dun draodje. Eine gek verhaalt over het besef da slechts een terrorist een samenleving kan ontregelen. Hoeveel mensen zouden dagelijks het station Roermond passeren?, dacht de zanger, toen hij op het perron op een trein stond te wachten. En wat zo een bom aanrichten? Tijden de try-outs zorgt het voor een ongemakkelijk gevoel bij het publiek, een soort kilte. Die wordt weggespoeld door onmiddellijk daarna te komen met een vertolking van het onbezorgde Hangmat.
De sfeer in de zaal vindt Reinders erg belangrijk. Hij streef naar intimiteit. Het moeilijkst wat er is. Na drie, vier maanden van voorbereiding en het binnenrijden van een vrachtwagen vol apparatuur de hele boel toch nog heel klein weten te houden, dat is de kunst. Hoe dat werkt? De artiest zoek naar woorden, maar moet de bekennen dat hij het eigenlijk ook niet precies weet. |